Kuba – cygara, rum i taniec we krwi

Republika Kuby zajmuje największą wyspę w archipelagu Wielkich Antyli na Morzu Karaibskim oraz szereg mniejszych wysepek. Na Kubie dominują wprawdzie niziny, ale na południowym zachodzie i południu wyspy wypiętrzają się łańcuchy wapiennych gór Sierra de los Organos oraz Sierra Maestra z najwyższym szczytem Pico Turquino (1974 m).

Historia Kuby rozpoczęła się wraz z przybyciem Krzysztofa Kolumba, którego statki przybiły do brzegów wyspy w 1492 roku. W krótkim czasie konkwistadorzy dokonali eksterminacji rdzennej indiańskiej ludności – Tainów. Współcześni Kubańczycy są więc potomkami hiszpańskich kolonizatorów i sprowadzanych z Afryki do prac na plantacjach i w kopalniach niewolników. Splot ich obyczajów, kultury i religii ukształtował współczesne oblicze kraju. A jego kluczowe dzieje wyznaczają wojny z Hiszpanią o niepodległość w II połowie XIX i na początku XX w., protektorat amerykański oraz rewolucja lat 50. XX w., po której przyjęto w kraju ustrój socjalistyczny, a przewodniczącym Rady Państwa został lider partii komunistycznej i przywódca rebelii, Fidel Castro. Od czasu gdy władzę przejął jego brat Raul, Kuba otwiera się na świat, nie zmieniając jednak ustroju politycznego.

Powierzchnia: 110,86 tys. km2

Ludność: 11,16 mln.

Stolica: Hawana (2,2 mln. mieszkańców)

Główna religia: katolicyzm (wyznawany przez 85% populacji), niezwykle barwny, bo przesycony magią i wierzeniami ludów Afryki, z których wywodzili się sprowadzani na wyspę czarni niewolnicy

Waluta: peso kubańskie (1 CUP – 3,90 PLN w 2015; kalkulator walut), dzieli się na 100 centavos

Język urzędowy: hiszpański

Czas: 4 godz. wstecz latem, 5 godz. wstecz zimą w stosunku do czasu Greenwich

Na liście UNESCO: zespół zabytkowy w Hawanie i jego system fortyfikacji, Trynidad i Dolina los Ingenios, zamek San Pedro de la Roca w Santiago de Cuba, Park Narodowy Desembarca del Granma, Dolina Viñales, krajobraz archeologiczny pierwszych plantacji kawy na południowym-wschodzie Kuby, Park Narodowy Alejandro de Humboldt, zabytkowe centrum Cienfuegos, historyczne centrum Camagüey

Na srebrnym ekranie: Kubę, miejscową muzykę i specyficzną wokalizę rozsławił nakręcony w ostatniej dekadzie XX wieku film Wima Wendersa „Buena Vista Social Club”

Atrakcje turystyczne: zabytkowe zespoły miejskie z czasów kolonialnych, muzyka grana na ulicach i spontaniczne tańce do jakich porywają miejscowych melodia i rytm, przykuwające uwagę widzów temperamentem oraz delikatnym odcieniem erotycznej prowokacji. Wyrób rumu i cygar takimi samymi metodami jak przed stu laty. Te właśnie produkty są ikonami kubańskiego przemysłu. Choć Kuba jest destynacją całoroczną za najlepszy okres by ją odwiedzić uchodzą marzec i kwiecień, ewentualnie maj. Jest ciepło, ale nie upalnie, a prawdopodobieństwa opadów niewielkie. Pora deszczowa zaczyna się w maju i ciągnie do października, ale nie jest zbyt uciążliwa. Podobnie jak huragany, które choć systematycznie wieją na Karaibach od września do listopada, rzadko kiedy nawiedzają Kubę.

Kuchnia, podobnie jak muzyka, łączy wpływy europejskie i afrykańskie ze specyfiką klimatu i przyrody Karaibów. Potrawy nie są może zbyt wyrafinowane, bo królują wśród nich pożywne zupy oraz opiekane na chrupko mięso kurcząt i wieprzowina, a najpopularniejszym dodatkiem jest ryż z fasolą. Smaży się też z upodobaniem ryby. Natomiast podstawą napojów i przysmaków są liczne, często nieznane poza Karaibami owoce tropikalne. Do kubańskich realiów nawiązują liczne drinki, w których soki i owoce miesza się z kubańską specjalnością – rumem. Dla autochtonów ważny jest nastrój posiłków, a że uwielbiają rozmawiać, przy jedzeniu i piciu znajdują po temu najlepszą okazję. Celebrują więc chętnie spotkania i, zwłaszcza, wieczorne posiłki gdy powietrze się orzeźwia.

Gdzie indziej nie znajdziecie: długotrwała izolacja (amerykańskie embargo i konsekwencje ustrojowe), spowodowała, że kraj jawi nam się egzotycznie. Mity i pogłoski zastępują realną znajomość kraju i jego mieszkańców. Sygnałem autentycznej otwartości jest promocja nie tylko luksusowych hoteli odciętych od życia, ale prywatnych kwater – casas particulares. Korzystanie z nich jest okazją do poznania prawdziwego oblicza kraju, do autentycznych kontaktów i degustacji potraw kuchni rzeczywiście domowej, a do tego w przystępnej cenie.

W Internecie: www.gocuba.pl oraz www.abckuba.pl
Kuba w CIA Factbook: www.cia.gov

Powiązane artykuły (dostępne w tym archiwum):
Kuba – dotyk z odrobiną erotycznej prowokacji
Kuba, Kostaryka, Meksyk – Ameryka Łacińska w trzech odsłonach
Kuba – apteki Fidela (u schyłku panowania)
Kuba – przyciąga jak magnes

Materiał przygotowany do internetowej edycji magazynu „Świat. Podróże. Kultura.” (2015).

Reklamy

Skomentuj jeśli chcesz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.