Durga – bogini, która ujarzmia chaos

Kult Durgi-Kali jest wcześniejszy niż patriarchalne hinduskie społeczeństwo. Pomimo demonicznego obrazu niezależnej i wojowniczej bogini, przetrwał tysiąclecia, ciesząc się wciąż ogromną popularnością. Być może dlatego, że jedynie jej przypisują hinduiści zdolność pokonywania demonów i przywracania równowagi we Wszechświecie.

Durga reprezentuje wszechobecny aspekt żeńskiej energii (siakti), dopełniając aspektu męskiego (śiwa). Nazywa się ją „niedostępną” bo nie należy do żadnego mężczyzny. Odwoływanie się do niej, pozwala kobietom w Indiach przekraczać granice nakreślone przez patriarchalne społeczeństwo. Symbolizując we Wszechświecie aspekt twórczy, Durga jest Matką Bogów. Inne boginie są emanacją jej siły i kosmicznej energii.

Durga pojawiła się gdy bogowie (dewi) utracili siły w walce z demonami (asiurami). Ich energia zespoliła się w jej postaci. Bogini o trzech oczach z ośmioma ramionami dosiadła tygrysa i pokonała w boju demony, zabijając najpotężniejszego z nich, reprezentującego siły chaosu Mahisasurę. Z jej zmarszczonego gniewem czoła wydobyła się bogini Kali, by pożreć niedobitki armii demonów. Z tego zapewne powodu, w niektórych regionach Indii Durgę i Kali łączy się pod postacią Ćamundy.

Do Durgi, albo jednej z form pod jakimi się także pojawia (Parwati, Kali-Rudra, Gayatri, Baishanavi, Sitala, Bhairavi, Gouri, Ratri), zwracają się kobiety by dała im rodzinne szczęście. Panny proszą o dobrych mężów. W pielgrzymce do sanktuariów towarzyszą kobietom całe rodziny, przede wszystkim mężowie i narzeczeni. Pragną bowiem zaskarbić sobie przychylność potężnej bogini, by sprawdzać się w roli mężów i ojców.

Do nielicznych sanktuariów Durgi, przybywają codziennie tłumy. Czeka się więc zazwyczaj w długich kolejkach, by złożyć przyniesione, skromne dary. Wzdłuż dróg prowadzących do świątyń wyrastają stragany, pielgrzymi czczą pomniejszych bogów, kobiety znaczą czoła barwnymi, najczęściej czerwonymi plamkami, nazywanymi tilaka, pundraka lub bindi.

Hinduscy bogowie mają zazwyczaj twarze niebieskie jak niebo. Wyjątkiem jest Kali. Na szyi nosi naszyjnik z trupich czaszek, w ręku dzierży miecz. Twarz ma bowiem czarną z wysuniętym na zewnątrz długim, czerwonym językiem. Jest straszna, żeby napawać przerażeniem demony, z którymi toczy nieustanną walkę.


INFO
www.dollsofindia.com
www.indiaguide.pl

Reklamy

Skomentuj jeśli chcesz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.