Ostra Brama dawniej i dziś

Z obawy przed tatarskimi najazdami, za panowania Aleksandra Jagiellończyka, otoczono Wilno nowymi murami i dodano cztery bramy do pięciu już istniejących. Jedną z nich, nazwano Miednicką, bo wiodła przez nią droga do Miednik Królewskich, a dalej do Mińska. Prowadziła przez przedmieście zwane Ostrym Końcem, przyjęło się więc ją nazywać Ostrą Bramą. To jedyna brama, która przetrwała dziejowe zawieruchy.

ostra-brama_adoracja-non-stop_4033
Ostra Brama (lit. Aušros Vartai; łac. Porta Acialis). Adoracja cudownego wizerunku trwa niemal non-stop, fot. Paweł Wroński

Z tej właśnie strony, najczęściej pojawiali się na przedpolach Wilna wrogowie. Tędy także przybywali dostojni goście, których w Ostrej Bramie witali ceremonialnie członkowie magistratu.

Zwyczaj zawieszania świętych obrazów w obiektach bramnych był rozpowszechniony w chrześcijańskich miastach, więc w I połowie XVII wieku – w czasach nader niespokojnych, udekorowano nimi także Ostrą Bramę. Z zewnątrz umieszczono wizerunek Chrystusa Salwatora (Zbawiciela), a od strony miasta – Madonny.

Gdy nieopodal karmelici wznosili dla siebie świątynię, dobudowano też drewnianą kaplicę na bramie, i w 1671 roku przeniesiono do niej uroczyście wizerunek Madonny, przystrajając jednocześnie bogatą sukienką, misternie wykonaną przez wileńskich złotników.

W 1715 roku, gdy wybuchł pożar, obraz z kaplicy wyniósł młody zakonnik, i ocalił. Wydarzenie uznano za cud, gdyż normalnie do przeniesienia malowidła w ozdobnej ramie i z ciężką sukienką, potrzeba było czterech mężczyzn.

Kult obrazu tak szybko się rozszerzał, przyciągając pielgrzymów i miejscowych wiernych, że zaczęto przed kaplicą odprawiać dziękczynne nabożeństwa Opieki Maryi. Ten obyczaj wciąż jest podtrzymywany. Wprawdzie pod zaborami karmelickie zgromadzono rozwiązano, a klasztor i kościół przekazano prawosławnym, ale oni także uznali wizerunek za cudowny, i po dziś dzień oddają hołd MB Ostrobramskiej. Świadectwem łask są dziękczynne wota (jest ich ponad 14 tysięcy), i nieustanne modły wiernych przed wizerunkiem.

ostra-brama_dawniej_4554
Ostra Brama w 1935 roku, fot. Aleksander Charłampowicz (mój dziadek)
ostra-brama_dzis_4023
Ostra Brama w 2016 roku, fot. Paweł Wroński

 

Malowidło (163 cm x 200 cm) przedstawia Madonnę z pochyloną głową, bez Dzieciątka na rękach. Nie wiadomo kto je wykonał, więc co pewien czas pojawiają się nowe teorie. Być może jest dziełem nadwornego malarza Zygmunta Augusta, może było pamiątką z pielgrzymki, a może łupem. Fenomenem pozostaje fakt, że otacza ją cześć zarówno rzymskokatolików, jak prawosławnych. Wiele osób, zwłaszcza młodszych, zatrzymuje się na chwilę zadumy, czy cichą modlitwę na ulicy, nie wchodząc nawet do kaplicy.

 

W 1927 roku, metropolita warszawski koronował słynący łaskami obraz, nadając jednocześnie wizerunkowi tytuł Matki Miłosierdzia. Wydarzenie upamiętnia tablica (na filarze między oknami), ofiarowana przez Józefa Piłsudskiego ze słowami „Dzięki Ci Matko za Wilno”. Korony zaginęły.


Ostra Brama (lit. Aušros Vartai) i cudowny wizerunek MB:
www.poznajwilno.pl
www.kresy24.pl
www.ausrosvartai.lt

Reklamy

Skomentuj jeśli chcesz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s