Europa Malta Spuścizna joannitów

Dewocjonalia – jeden z symboli Malty

Historia ostatnich stuleci wyjaśnia przyczyny, dla których Malta jawi się krajem dewotów. Przy każdych niemal drzwiach zamontowany jest emblemat, płaskorzeźba, odlew, bądź ceramiczna plakieta z wizerunkiem Madonny albo któregoś ze świętych.

Najczęściej, w roli patrona domostwa spotykałem św. Jerzego – zapewne ze względu na rycerską przeszłość wyspy oraz św. Ritę. W tym drugim przypadku wyjaśnienie nie jest tak oczywiste, bo zgodnie z tradycją, katolicy zanoszą do niej modlitwy w sprawach trudnych i beznadziejnych. Uważają ją między innymi za patronkę… małżeńskich trudów.

 

Święci i Madonny w niezliczonych odsłonach strzegą ulic i kamienic, są obecni we wnętrzach świątyń, a nierzadko także w motywach… tatuaży.

Święci na narożnikach kamienic w Valletcie, fot. Paweł Wroński

 

Drugim, obok emblematów przy drzwiach symbolem katolickiej na wskroś, maltańskiej kultury, są dewocjonalia, które można nabyć na każdym niemal kroku. Stoją na półkach pośród pamiątek dla turystów i zajmują przynajmniej wydzielone sekcje w większych sklepach (kiedy pierwszy raz wchodziłem do jednego z nich, byłem przekonany, że to sklep z zabawkami…, szybko jednak zorientowałem się, że tak nie jest).

 

Ostatnim wreszcie – świątynie. Posiłkując się informacjami z portalu www.quddies.com.mt (quddies znaczy msze święte), można się ich – kościołów różnej rangi i kaplic – doliczyć około 570. Doprawdy niemało, zważywszy na sięgającą 470 tys. populację niewielkiego wyspiarskiego kraju.

 

Malta, jako państwo, liczy 316 km2 powierzchni (na przykład, w rankingu polskich obszarów miejskich, zapewniłoby to wyspiarskiemu krajowi pozycję pomiędzy Szczecinem [301 km2], a Krakowem [327 km2]). Na Malcie jest 68 gmin.

 

Kościół parafialny p.w. Matki Boskiej w miasteczku Mġarr w północno zachodniej części wyspy Malta. Każdego roku, 15 sierpnia – w Dniu Wniebowzięcia MB, odbywają się tu wielkie uroczystości maryjne, na które wierni ściągają z całego kraju, zaś w restauracji „United” podają ponoć najlepiej przyrządzonego w kraju królika w potrawce (www.malta.com), fot. Paweł Wroński

 

Tradycje religijne na Malcie mają sięgać 60 roku, kiedy to statek, na którym płynął do Rzymu apostoł Paweł, rozbił się u wybrzeży Malty. Teraz wiele miejsc na Malcie wiąże się z jego postacią, takie jak Zatoka św. Pawła u wejścia do której wydarzyła się katastrofa okrętu, czy Grota św. Pawła, w której ponoć przebywał. Apostoł spędził na Malcie około 3 miesięcy, a dziś – pielgrzymi z całego świata przemierzają wyspiarski kraj jego śladami.

 

Św. Weronika z veraikonem w dłoniach, figura z wnętrza jednego z kościołów w Rabacie na Gozo, fot. Paweł Wroński

Wpływy religijne w kulturze Malty: www.malta.com

0 komentarzy dotyczących “Dewocjonalia – jeden z symboli Malty

Skomentuj jeśli chcesz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

%d blogerów lubi to: