Skarbnica Sztuki Stolica zachwyca

Praski rozdział w biografii Lassoty

Prezentowane slajdowisko z filmowymi sekwencjami nie jest w pełni tego słowa materiałem biograficznym. Podkreśla jedynie praski rozdział bogatego artystycznego życiorysu Jerzego Lassoty, który przypadł – z grubsza rzecz ujmując – na pierwszą dekadę naszego stulecia.

 

Krótko o artyście

Jerzy Lassota urodził się w 1946 r. koło Torunia. Od czwartego roku życia mieszka i tworzy na warszawskiej Woli. Jest artystycznym samoukiem. Zajmuje się głównie malarstwem olejnym, ale także gwaszem, akwarelą oraz rysunkiem ołówkiem, pastelem i piórkiem. Najchętniej maluje akty kobiecie, portrety, pejzaże oraz kompozycje czysto abstrakcyjne. Lassota mówi o swoim malarstwie, że: czuje się rozdarty między realizmem a abstrakcją, co jest dobrze widoczne w jego pracach częściowo realistycznych, jednocześnie zanurzonych w nieokreślonej abstrakcyjnej przestrzeni działającej głównie kolorem.

W latach 1963-1967, wraz z grupą młodych malarzy, prezentował swoje dzieła na murach warszawskiego Barbakanu. W 1969 r., po plenerze i wystawie w kawiarni „Parkowa” w Świnoujściu razem z Mirosławem Długoszem „Mironem” i Romualdem Dąbrowskim „Naldkiem” założył „Warszawską Grupę Malarzy Niezależni ’69”, która mimo licznych zmian w składzie przetrwała do dziś. Do tej pory wziął udział w ponad 90 wystawach indywidualnych i z grupą „Niezależni ’69”. Prezentował swoje prace zarówno w Polsce, jak i za granicą m.in. w Szwecji, Włoszech, Niemczech i Francji.

Jerzy Lassota nie tylko tworzył i wystawiał, ale także mocno angażował się w działalność społeczno-artystyczną. Najpierw z grupą Niezależni, później w Wolskiej Integracji Artystycznej, a od czasu powstania Fundacji Artbarbakan w 1999 roku był współorganizatorem wystaw, plenerów, różnorodnych inicjatyw artystycznych, dla dorosłych, młodzieży i dzieci. Od dwóch lat na stałe współpracuje z Fundacją Skarbnica Sztuki i wciąż poświęca się malarstwu.

opr. tekstu z folderu wystawy „Z Melliny Sztuki: Jerzy Lassota” (maj/czerwiec 2019 w Muz. Warszawskiej Pragi): Agnieszka Stróżyk

 

Na zdjęciu otwierającym obraz olejny Jerzego Lassoty „Ulica Brzeska” z 2006 roku.

 

Muzeum Warszawskiej Pragi udostępniło na wystawę zatytułowaną „Z Melliny Sztuki: Jerzy Lassota” salę konfernecyjną w dniach 17 maja – 14 czerwca 2019 roku, czyli w okresie obejmującym w Warszawie cykliczną imprezę „Noc Muzeów” (edycja 2019 roku).

W filmie do wyświetlenia podczas wernisażu, wykorzystałem piosenkę „Wspominałem ten dzień” w wykonaniu Janka Młynarskiego i jego Combo, ponieważ jej słowa i melodia działają na Jerzego Lassotę niczym czary (udostępniłem tak zmontowany materiał tylko tam z racji niekomercyjności przedsięwzięcia; natomiast na inne potrzeby przygotowałem także wersje slajdowiska bez podkładu dźwiękowego i to ona jest dostępna na moim kanale Youtube (www.youtube.com).

 


„Wspominałem ten dzień”

Wspominałem ten dzień
Jak gdyby wczoraj
Wspominałem ten dzień
Gdy kwitły bzy

Byłaś ty, byłem ja
Tylko w nas była ta jedna chwila
Jedna myśl, jeden dzień
Jedna noc połączyła nas już

Nie powróci już nic
Nic się nie zmieni
Nie pomoże już nic
Tak musi być

Może gdzieś znajdę cię
Szukam wciąż, nocą śnię o tej chwili
Wrócisz ty, miłość ma
Wróci dzień, będziesz znów blisko mnie

Nie powróci już nic
Nic się nie zmieni
Nie pomoże już nic
Tak musi być

Może gdzieś znajdę cię
Szukam wciąż, nocą śnię o tej chwili
Wrócisz ty, miłość ma
Wróci dzień, będziesz znów blisko mnie

Słowa napisała Marta Mirska, muzykę skomponował Agustín Lara. Był rok 1976 i piosenka dała tytuł płycie nagranej wówczas przez Orkiestrę z Chmielnej. Ciekawostką jest fakt, że w utworze pobrzmiewają echa hiszpańskiej piosenki, którą w 1941 roku wykonała Ana María GonzálezSolamente una vez (Tylko raz). Bodaj najciekawszą współczesną interpretację wykreował Janek Młynarski, który wykonuje utwór ze swoim zespołem Warszawskie Combo Taneczne.


Poniżej, Warszawskie Combo Taneczne i Janek Młynarski z kanału JanekijegoCombo (www.youtube.com).

Janek Młynarski – śpiew
Leszek Matecki – gitara
Marian Wróblewski – gitara
Piotr Zabrodzki – klawisze
Tomasz Duda – saksofon
Piotr Janiec – tuba

realizacja audio: Daniel „Mały” Walczak
realizacja video: SUBKULTURA DISCO
(Albert Bana, Tadeusz Kieniewicz oraz Ivo Krankowski, Piotr Kwiatkowski, Tomek Michalczewski, Filip Wajnert, Ada Zielińska)
Zarejestrowano w Skwerze Hoovera, Warszawa 10 marca 2011


W niniejszym blogu jest także materiał z wernisażu wystawy malarstwa Józefa Lassoty, jaka odbyła się w Galerii Skarbnicy Sztuki przy Działdowskiej 8A w Warszawie, na przełomie lutego i marca 2018 roku: www.pawelwronski.blog

0 komentarzy dotyczących “Praski rozdział w biografii Lassoty

Skomentuj jeśli chcesz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

%d blogerów lubi to: